Vrijdag, 31 augustus , 23 bewolkt met af en toe een spat regen

We werden tijdens het ontbijt aan tafel bediend en konden opgeven wat we wilden eten Het was een heerlijk ontbijt. Rond 10.00 vertrokken we en reden we de weg terug naar Kandy. We reden eerst langs allerlei stalletjes waar fruit en groenten werden verkocht.

Daarna kwamen we in het gebied van de theeplantages. De theestruiken worden gepland en kunnen daarna 25 jaar mee. Elke vijf jaar worden zij vlak boven de grond afgesneden waarna de struik opnieuw begint te groeien. Het plukken van de blaadjes gebeurd met de hand. In de 19e eeuw konden de Engelse eigenaren geen Srilankese arbeiders vinden. Daarom werden die vanuit India over gebracht. Deze werkers wilden echter na enige tijd al weer vertrekken omdat de werkomstandigheden erg slecht waren en het loon belachelijk laag. Ze kregen daarom als compensatie huizen, onderwijs en geneeskundige verzorging aangeboden. De huidige plukkers zijn de zoveelste generatie. Het zijn nu hoofdzakelijk de dames die in de theetuinen werken en de mannen werken in de fabriek. De vrouwen werken 8 uur per dag, 6 dagen in de week en plukken dan zo’n 20 kilo aan theeblaadjes per dag. Deze blaadjes worden daarna na de fabriek gebracht. Daar komen ze op grote transportbanden en vindt de eerste sortering plaats. Er wordt onderscheid gemaakt tussen green tea, black tea en white tea. Daarmee wordt voor de witte thee allen een klein stengeltje gebruikt, terwijl voor de groene thee het grovere blad het belangrijkste onderdeel is. Bij het fermenteren wordt zuurstof en water over de gekneusde blaadjes geleid. Dat bepaalt de smaak en kleur. De black en de groene thee worden daarna machinaal gedroogd terwijl de blaadjes voor de witte thee op een natuurlijke wijze wordt gedroogd. Alles wordt daarna vermalen en nog een paar keer gezeefd. De fijnheid van de mailing bepaalt de kwaliteit en daarbij de prijs. Alle thee wordt getransporteerd naar Colombo. Daar wordt het gekeurd en krijgt het een goedkeuringsstempel dat het echte Ceylon thee is.

Op de weg naar de fabriek zagen we vele watervallen en prachtige valleien. Ondanks het wat sombere weer zag het erg schitterend uit. Na vele haarspeldbochten waren we een kleine 900 meter gedaald. Dat is in Sri Lanka makkelijk te zien omdat onder elk plaatsnaambord staat op welke hoogte het plaatje gelegen is. We reden door een tunnel. Deze tunnel is kennelijk apart want hij staat ook afbeeld op het biljet van 1000 roepies.

Bij de fabriek kregen we een rondleiding. Omdat dit weekend de schoolvakanties afgelopen lag de fabriek stil en konden we dus alleen maar de machines zien. Op de zeefafdeling had men wel enkele banden lopen zodat we toch enig inzicht kregen bij het verhaal dat verteld werd. Hierna mochten we thee proeven en konden we uiteraard naar de winkel.

We reden naar een Hindi tempel, de Sri Shakta Hanuman boven op een berg. Via een erg steile weg kwamen we bij de top. Via een lange trap kwamen we bij de tempel. Daar waren we precies op tijd voor de noon puja. Er waren gelovigen die offers gaven aan de priester, wiens bovenlichaam ontbloot was. De overige aanwezigen hoefden alleen hun schoenen uit te doen. Deze offers bestonden uit fruitschalen met wierook, bloemen en slingers. De goederen werden van elkaar gescheiden. Onder luide muziek werd een gordijn geopend waarachter een groot standbeeld stond van een zwarte God.Er werd met brandende olielampen gezwaaid terwijl er gebeden werden gepreveld. Daarna stopte de muziek en nam de priester de bloemen. Deze bracht hij naar de voeten van de God. De muziek werd weer gestart en priester maakte een ronde door de tempel om bij verschillende beelden en foto’s een gebed op te zeggen en dit met het vuur van de olielampen te bevestigen. Daarna kregen alle aanwezigen een oranje stip om het voorhoofd geplaatst en werd er water over de handen gemaakt. Ook wij werden op deze manier meegenomen in de ceremonie.

We lunchten bij een verborgen restaurant. We werden eerst met een busje naar beneden gebracht. Daar konden we de lift in om vier verdiepingen later weer uit te stappen. Daar kwamen we in het restaurant dat uit keek om een grote waterval. Het was een duidelijk toeristen restaurant maar dat mocht de pret niet drukken.

Toen we weer buiten waren regende het een beetje. We reden de route weer terug. Voor ons reed een bus die wel een erg grote zwarte rookwolk achter liet iedere keer als de chauffeur een beetje gas gaf.
We liepen nog een stuk door een theeplantage. Er was vandaag niemand aan het werk zodat we dus geen plukkers aan het werk konden zien.