Woensdag en donder , 9-10 november 2011, zonnig , 25°.

Het is eindelijk zover. We hebben de koffers gepakt. Het was weer een hele puzzel om binnen de 20 kg per persoon te blijven, zeker als je voor zes weken op reis gaat. Maar het is gelukt. Na een onrustige nacht zijn we naar het station gelopen om met de trein naar Schiphol te gaan. Daar kwamen we zonder vertraging aan. We hadden al via internet ingecheckt en hoefden dus alleen maar de koffers af te geven.

Het vliegtuig van Malaysia Airlines zat lang niet vol en vertrok precies om 12.00 uur aan het eerste gedeelte van de reis die ons naar Kuala Lumpur zou brengen.

Onderweg waren er twee maaltijden en voldoende verfrissende drankjes. Om 6.35 uur landde het vliegtuig in Maleisië en hadden het grootste gedeelte naar Hanoi afgelegd. We zijn inmiddels 10400 km van huis. In Kuala Lumpur zijn we overgestapt in de vlucht naar Hanoi. Dit was een kleiner toestel dat bijna helemaal vol zat. Na 2 uur en drie kwartier zat ook deze etappe van 2346 km er op. Rond 12.00 uur waren we in Hanoi. Daar moesten we eerst een visum kopen. Daarvoor hadden we in Nederland bij de Vietnamese ambassade al een autorisatiebrief aangevraagd. Met de brief konden we ter plaatse het vereiste visum kopen. Dat ging allemaal erg snel. Na even in spanning gezeten te hebben of de koffers wel kwamen, werden we blij verrast dat ze beide keurig achter elkaar op de band verschenen. Toen we de douane doorliepen, stonden er al diverse gidsen met naambordjes van de reizigers die ze zouden gaan begeleiden. We zagen onze namen staan en de gids stelde zich voor als Xop, wat je als Hop uitspreekt. Hij nam ons mee naar buiten. Daar was het heerlijk weer, licht bewolkt en ruim 25°. Xop belde de chauffeur en deze kwam met de auto voorrijden. Xop gaf aan dat hij ons vandaag naar het hotel bracht en ons daarna pas weer zag als wij naar de bergstammen zijn geweest. Hij gaat dan twee dagen met ons op pad. Via een brede weg, waar zowel vrachtverkeer en auto’s reden. Verder mochten ook bromfietsen en fietsen gebruik maken van deze weg.

We kregen zo een idee hoe chaotisch het verkeer in Vietnam is. Xop gaf aan dat het straks in Hanoi nog veel beroerder wordt. Daar rijden zo’n drie miljoen brommertjes rond. Niemand trek zich van enige regels uit aan. Het verkeer krioelt werkelijk door elkaar. Na een kleine drie kwartier kwamen we bij ons hotel aan. Xop regelde de incheck en nam daarna afscheid. Hij had al wel aangegeven dat de paar dagen samen gebruikt kunnen worden om elkaars taal wat te leren kennen.

We hebben de spullen op de hotelkamer gezet en zijn daarna de stad ingelopen. Ons hotel ligt midden in de oude wijk. Toen we naar buiten stapten, kwamen we gelijk in een wirwar van straatjes uit. Xop had al aangegeven dat de enige manier om de straat over te komen was gewoon heel rustig door blijven lopen. Het verkeer zou dan als water om je heen glijden. Dat werkte inderdaad als was het zeker op de drukkere wegen in de donkere avondspits toch wel een hachelijke onderneming. We hebben een rondje door de stad gelopen. Wat meteen opvalt is dat de mensen op de stoep leven. Voor de winkeltjes zitten ze te eten, drinken of een spelletje te doen. De mannen worden gewoon op straat geknipt en geschoren. Ook de bromfietsen en fietsen worden op de stoep uit elkaar geschroefd om gerepareerd te worden. Alles maakte een erg gemoedelijk indruk. We hebben het Hoan Kiemmeer met de bekende rode brug en zijn pagode bezocht.

Via wat winkelstraten waar dure merkwinkels gewoon naast een rommelzaak zitten, zijn we naar het Ho Chi Minmausoleum en presentiele paleis gewandeld.

Om 17.30 uur was het al pikkedonker. Dat gebeurt in een klein kwartiertje. Na een hapje te hebben gegeten, dachten we naar het hotel terug te kunnen lopen. In de wirwar van straatjes met de onduidelijk kaart van het hotel was dat een behoorlijke uitdaging. Maar met een behulpzame Vietnamees konden we de thuisbasis toch weer terug vinden. Moe, want we zijn al bijna 31 uur in touw als je de kleine hazenslaapjes in het vliegtuig niet mee telt, maar wel erg voldaan van de eerste indrukken van dit mooie land.